'Ik richt mij op universeel en actueel denkmateriaal rond waarneming en communicatie.
Het treft mij hoe communicatiemiddelen erop gericht zijn nabijheid te cultiveren, maar hoe daarbij zintuiglijk en lijfelijk contact verloren gaat. Dit verlies is het gewricht van mijn werken en denken, en creëert een belangrijk beeldend spanningsveld dat zich bevindt tussen zien en niet-zien, weten en niet-weten, tussen de materiële kant van de dingen en hun wezen.'

Hendrik Vermeulen, 1996, jaar 31.